Τρεις γάιδαροι τα βρίσκανε σε ξένο αχυρώνα

ΤΡΕΙΣ ΓΑΪΔΑΡΟΙ ΤΑ ΒΡΙΣΚΑΝΕ ΣΕ ΞΕΝΟ ΑΧΥΡΩΝΑ

 

Τις τελευταίες μέρες, ο σύλλογος σπουδαστών αρχιτεκτονικής έγινε μάρτυρας μιας πρωτοφανούς προσπάθειας να απαξιωθούν προηγούμενες αποφάσεις του, η γενική του συνέλευση, ακόμα και η ύπαρξή του τελικά. Εμπνευστές της προσπάθειας, οι ΔΑΠ, ΠΑΣΠ και ΠΚΣ, με την τελευταία να παίζει τον ρόλο του συντονιστή των τριών.

            Αν και η όλη επίμονη προσπάθεια κατέληξε στο κενό, λόγω της δυναμικής στάσης του σχήματος στο ΔΣ, αξίζει μια περιγραφή των γεγονότων:

Πριν την σημερινή (19/10) συνέλευση και ενώ αυτή είναι γνωστό ότι θα γίνει εδώ και πάνω από μια βδομάδα, η ΠΚΣ καλεί ΔΣ τρεις φορές για τρείς συνεχόμενες μέρες. Σαν θεματολογία βάζει την ΕΦΕΕ, την ίδια δηλαδή της συνέλευσης που πρόκειται να επακολουθήσει. ΔΑΠ και ΠΑΣΠ όχι μόνο δεν αρνούνται να γίνει ΔΣ πριν την συνέλευση αλλά προθυμοποιούνται να ορίσουν μαζί με την ΠΚΣ αντιπροσώπους για τη σύγκληση ενός οργάνου ενάντια στην οποία υπάρχει απόφαση από τη γενική συνέλευση. Στο ΔΣ συμμετέχουν και μιλούν αποκλειστικά στελέχη της ΚΝΕ φυσικού και ΟΝΝΕΔ μηχανολόγων με την ενδεικτική (για τα μάτια του κόσμου) παρουσία ενός φοιτητή αρχ/κής από τη ΔΑΠ και την ΠΚΣ αρχ/κής αντίστοιχα. Τα ΔΣ κάθε φορά καλούνται την προηγούμενη νύχτα μέσω SMS !, ώστε να μην προλάβει να ενημερωθεί κανείς φοιτητής του συλλόγου εκτός του ΔΣ.  Κανονικά το ΔΣ με τη θεματολογία του, επιβάλλεται να ανακοινώνεται δημόσια τρεις τουλάχιστον μέρες πριν διεξαχθεί, ώστε να υπάρχει έλεγχος από τον κάθε φοιτητή του συλλόγου του τι λέει ο καθένας και τι τελικά αποφασίζεται στο όνομά του. Έτσι ΔΑΠ, ΠΑΣΠ και ΠΚΣ, με πρωτοβουλία μάλιστα της τελευταίας, όχι μόνο προσπάθησαν να παρακάμψουν τη γενική συνέλευση του συλλόγου λίγες μέρες πριν αυτή διεξαχθεί, αλλά οι «αγωνιστές» της ΚΝΕ έφτασαν στο σημείο να απειλούν με δημιουργία νέου δικού τους συλλόγου, αν το ΔΣ δεν αποφάσιζε για πράγματα που θα συζητούσε ο σύλλογος ενώπιον όλων των φοιτητών και ανοιχτά  δύο μέρες μετά.

Να υπενθυμίσουμε ότι δημιουργία δεύτερου, ελεγχόμενου, συλλόγου έχει αποτολμήσει μόνο η χούντα και ούτε αυτή τελικά το κατάφερε. Η διαγραφή από τον ΣΥΛΛΟΓΟ ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ, οποιουδήποτε επιχειρήσει τέτοιο πραξικόπημα είναι δεδομένη.

Ο τρόπος που καλέστηκαν τα ΔΣ δείχνει την αγωνία της ΠΚΣ να αποφύγει τη δημόσια έκθεση των απόψεών της σε σχέση με την ΕΦΕΕ, καθώς και να αποκρύψει όσο είναι δυνατόν τα κομπρεμί που κάνει με τη ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ, πράγμα που δεν θα μπορούσαν να κάνουν μέσα σε μια συνέλευση. Επιχειρεί με αυτόν τον τρόπο να αντισταθμίσει την ήττα που εδώ και πολλά χρόνια υφίσταται μέσα στις γενικές συνελεύσεις του συλλόγου μας, με το κίνημα να τους έχει ήδη ξεβράσει πολλάκις (Μάης-Ιούνης 2006, Γενάρης- Μάρτης 2007, Δεκέμβρης 2008…). Το γεγονός ότι δεν σέβονται ακόμη και τον κόσμο που τους ψήφισε, εμφανίζοντας στο ΔΣ (ενίοτε και στις συνελεύσεις) άτομα που δεν τα έχει ψηφίσει κανείς, ξένα προς τον σύλλογο, ορμώμενοι από την κοινή κομματική τους ιδιότητα (ΚΝΕ και ΟΝΝΕΔ), αποδεικνύει όχι μόνο την ανικανότητά τους αλλά και το πόσο αδίστακτοι μπορούν να γίνουν όταν ονειρεύονται την πεμπτουσία της πολιτικής τους δραστηριότητας δηλαδή τις καρέκλες και τα αξιώματα.

Σε μια χρονική στιγμή, όπου η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αναζητά τρόπους να αντιμετωπίσει την «απείθαρχη» νεολαία, κίνδυνο για κάθε κυβέρνηση τα τελυταία χρόνια, ανασύρει από τα ντουάπια την απαξιωμένη από το κίνημα ΕΦΕΕ, που θα χρησιμοποιηθεί σαν επίσημος και υπεύθυνος συνομιλητής της μέσα στα πανεπιστήμια. Οι πολύτιμες για τη Διαμαντοπούλου υπηρεσίες προσφέρονται όχι μόνο από την ΔΑΠ και ΠΑΣΠ, αλλά και τους γραφειοκράτες της ΠΚΣ λειτουργώντας έτσι για άλλη μια φορά προδοτικά προς το κίνημα.

Μόνο που κυβέρνηση και καθεστωτικές παρατάξεις ξεχνούν το πανό των 400 κατειλημμένων σχολών του 2006-07.  Ας τους το υπενθυμίσουμε:

 

 

ΑΝ ΔΕΝ  ΜΑΣ ΣΕΒΕΣΤΕ ΘΑ ΜΑΣ ΦΟΒΑΣΤΕ

 

ΤΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΙΤΑΙ,

ΔΕΝ ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΕΝΣΩΜΑΤΩΝΕΤΑΙ

 

Ανεξαρτητων ΦΟΙτητων Συσπειρωση Αριστερη

Για της φωτιές στην Πελοπόννησο 2008

NΔ, ΠΑΣΟΚ  ΗΘΙΚΟΙ  ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ ΤΗΣ  ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

 

Την τελευταία περίοδο γίναμε μάρτυρες μιας τεράστιας κλίμακας καταστροφής που σχετίζεται με την πραγματική «απανθράκωση» μεγάλων περιοχών ειδικά στην Πελοπόννησο , με τραγική συνέπεια την απώλεια 65 συνανθρώπων μας που βρήκαν τραγικό θάνατο στην προσπάθεια τους να σωθούν από τις φλόγες αλλά και να περισώσουν το βιος τους. Η καταστροφή που συντελέστηκε είναι άνευ προηγουμένου καθώς κάηκαν τεράστιες εκτάσεις δάσους αλλά και σπίτια, καλλιέργειες, κτηνοτροφικές μονάδες και αρχαιολογικοί χώροι. Εκτός από τις άμεσες συνέπειες που είναι οι παραπάνω καθώς επίσης και ο απολογισμός 35.000 περίπου άστεγων αρχίζουν να διαφαίνονται και οι μελλοντικές. Μια ένδειξη για αυτές ήταν και οι πλημμύρες που σημειώθηκαν πέρυσι και φέτος στην Χαλκιδική αλλά και στην Αττική. Επίσης χάθηκε ένας τεράστιος πνεύμονας πράσινου ο οποίος αποτελούσε και φίλτρο για την ατμοσφαιρική μόλυνση.

Μια πρώτη εύκολη εξήγηση για όλα τα παραπάνω και ταυτόχρονα «άφεση αμαρτιών» για τους πραγματικούς υπαίτιους θα αποτελούσε η συνήθης τακτική (που ακουγόταν μέχρι τώρα μετά από σχεδόν κάθε θερινή πυρκαγιά) της απόδοσης ευθυνών είτε στις ακραίες θερμοκρασίες του καλοκαιριού, είτε σε ανικανότητα των πυροσβεστικών υπηρεσιών, είτε ακόμα και στην αναζήτηση Τούρκων / Κοσσοβάρων /προβοκατόρων /τρομοκρατών (σενάρια ασύμμετρων απειλών).Ειδικά η τελευταία νύξη δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι πρωτακούστηκε από τον Πολύδωρα και την Ντόρα στην προσπάθεια διοχέτευσης της διάχυτης λαϊκής οργής σε έναν απροσδιόριστο και αφηρημένο στόχο. Μια τέτοια διαχείριση όμως των γεγονότων αδυνατεί να δώσει εξηγήσεις για μια πραγματικά άνευ προηγουμένου κατάσταση που ξεπερνάει κατά πολύ τις προηγούμενες αν μη τι άλλο απλούστερες και πολύ μικρότερης κλίμακας «οικολογικές κρίσεις»που ευθύνονται σε πυρκαγιές. Αυτά τα «ερωτήματα» απαντήθηκαν στη συγκεκριμένη περίπτωση με πολύ εντονότερο τρόπο από τα κόμματα που πρωταγωνιστούν στο πολιτικό σκηνικό λίγες μέρες πριν τις εκλογές, προσπαθώντας το καθένα να βρει εκλογικό ακροατήριο, για παράδειγμα το φασιστικό ΛΑ.Ο.Σ  που είχε «εντοπίσει» τους ενόχους σε πράκτορες του εξωτερικού που επιβουλεύονται τον ελληνικό χώρο.

Τα γεγονότα μιλούν όμως από μόνα τους χωρίς να χρειάζεται να γινόμαστε εμπνευστές θεωριών συνωμοσίας. Ήδη πριν ξεσπάσουν η μια μετά την άλλη πυρκαγιές στην καμένη τώρα πια περιοχή της Πελοποννήσου ήταν γνωστή η πρόθεση ανάπτυξης εκεί μεγάλων επιχειρήσεων που σχετίζονται με τον τουρισμό. Η τακτική αυτή καθόλου καινούρια δεν είναι αφού μέχρι τώρα ακολουθείται απρόσκοπτα στην τουριστική αξιοποίηση ακτών και παραθαλασσίων περιοχών. Διαφαίνεται δηλαδή μια βίαιη ανατροπή και αλλαγή της παραγωγικής βάσης των περιοχών αυτών της Πελοποννήσου. Στις μεγάλης έκτασης περιοχές αυτές κύρια ενασχόληση ήταν η καλλιέργεια, η δασοκομία και η κτηνοτροφία, δραστηριότητες οι οποίες μετά από μια τόσο καταστρεπτική και μεγάλη πυρκαγιά είναι αδύνατο να συνεχιστούν τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον. Καθόλου αξιοπερίεργο δεν θα είναι οι άνθρωποι αυτοί να αποτελέσουν πλέον τους εργαζόμενους στις μελλοντικές αυτές επενδύσεις, αφού δεν θα έχουν και καμία άλλη λύση για να συνεχίσουν να ζουν στις περιοχές αυτές. Οι σχεδιασμοί αυτοί διευκολύνονται κατά πολύ από μια ενδεχόμενη τροποποίηση του άρθρου 24 του συντάγματος που θα αποχαρακτηρίσει δασικές εκτάσεις. Προσπάθειες αναθεώρησης του άρθρου 24 που είχαν γίνει και το αμέσως προηγούμενο διάστημα από τα δυο εναλλασσόμενα κόμματα εξουσίας τη συναίνεση των οποίων έσπασε το φοιτητικό κίνημα του Γενάρη-Μάρτη.

Αξιοσημείωτο ήταν ότι στο έγκλημα των πυρκαγιών έπεσαν θύματα και άνδρες των πυροσβεστικών υπηρεσιών εξαιτίας τόσο της έλλειψης ανθρώπινου δυναμικού όσο και ανεπαρκούς εξοπλισμού. Η κυβέρνηση προσλαμβάνει συμβασιούχους, εποχικούς και αγροφύλακες σε μια προσπάθεια να καλύψει τις χιλιάδες κενές θέσεις που αυτή τη στιγμή αγγίζουν περίπου τις 4.000, την ίδια στιγμή που οι αστυνομικές δυνάμεις είναι υπερπλήρεις τόσο από πλευράς ανθρώπινου δυναμικού όσο και εξοπλισμού. Είναι χυδαίο οι ΜΑΤατζηδες να είναι εξοπλισμένοι με αντιπυρικές στολές και με την τελευταία λέξη του χημικού πολέμου και απ’την άλλη οι πυροσβέστες να στέλνονται  ανυπεράσπιστοι μες τις φλόγες.

Μπροστά σ’αυτή την κατάσταση είναι αναγκαίο να μην μείνει κανείς αμέτοχος και ανενεργός. Οι υπεύθυνοι για το έγκλημα των πυρκαγιών δεν είναι δυνατόν να εμφανίζονται ως υπερασπιστές του φυσικού περιβάλλοντος και των ζωών μας. Είναι οι ίδιοι που βλέπουν τα δάση, τις ακτές ακόμα και τις ζωές μας, όπως έδειξαν τα τελευταία γεγονότα, ως πεδία κερδοφορίας και τουριστικής αξιοποίησης.

Υπερασπιστές είμαστε εμείς οι ίδιοι χωρίς να χρειαζόμαστε διαμεσολαβητές τους πολιτικούς εκφραστές της καταστροφής της Πελοποννήσου, της Εύβοιας, της Πάρνηθας. Είναι απαραίτητη η κατανόηση του ρόλου αυτών που στέλνουν τα ΜΑΤ να χτυπήσουν τους αναδασωτες στο Πεδίο του Άρεως και αυτούς που διαμαρτύρονταν για την παρουσία του καζίνο στην Πάρνηθα, το οποίο και έμεινε ανέπαφο από την πυρκαγιά και μάλιστα θα επεκταθεί!

Θα ήταν επικίνδυνη μια λογική συνδιαχείρησης του προβλήματος της καταστροφής του περιβάλλοντος με αυτούς που ουσιαστικά την προωθούν και την καλύπτουν πολιτικά. Ας θυμηθούμε την άρνηση των καθεστωτικών κομμάτων για την  ύπαρξη πολιτικής τις μέρες των πυρκαγιών προφασιζομενοι ότι δεν υπάρχουν θύτες και θύματα μέσα σε ένα γενικότερο κλίμα ομοψυχίας και εθνικής καταστροφής που οδηγεί στην αποπολιτικοποίηση και αποσύνδεση της καταστροφής από το υπάρχον σύστημα και τις πολιτικές του. Αποτέλεσμα του κλίματος αυτού, σε συνδυασμό μάλιστα με την ατολμία της παραδοσιακής αριστεράς (ΚΚΕ,ΣΥΝ) να αναδείξει πολιτικούς ενόχους και να καλέσει σε κινητοποιήσεις ,ήταν οι μαζικές κατά τα αλλά πορείες που διοργανώνονταν πίσω από την οθόνη υπολογιστών από τους bloggers.Το προβληματικό στοιχείο των κινήσεων αυτών ήταν κυρίως ότι παρέμειναν σε ένα επίπεδο συμβολικής διαμαρτυρίας (μαύρα ρούχα, μαύρο πανό χωρίς να αναγράφει το οτιδήποτε, αδυναμία διατύπωσης συνθημάτων)και γι’ αυτό το λόγο δεν μπορούν να κριθούν ως αποτελεσματικές και αντίστοιχες της σοβαρότητας της κατάστασης.

Κάποτε μας διαβεβαίωναν ότι η φτώχεια και η εξαθλίωση θα αντιμετωπιστούν με φιλανθρωπίες, τώρα πληροφορούμαστε ότι τα περιβαλλοντικά προβλήματα, θα καταπολεμηθούν με συναυλίες πλούσιων καλλιτεχνών με πλούσιους θεατές (Live Earth) και με ανακύκλωση. Προφανώς ο πλανήτης υπερθερμάνθηκε επειδή δεν τραγουδούσαμε αρκετά. Θέλουν να μετατρέψουν την κοινωνία σε παθητικό και άβουλο δέκτη καθησυχαστικών διαβεβαιώσεων, η πραγματικότητα όμως καθημερινά τους διαψεύδει. Ο μόνος λόγος που θα τους επιτρέψει να συνεχίσουν την πολιτική της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης, της καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος θα είναι η δικιά μας αποστασιοποίηση. Η απάντηση πρέπει να είναι μαζική, δυναμική και να δοθεί στους δρόμους από όλους μας.

 

ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΑΘΩΟΙ Η ΕΝΟΧΗ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΚΡΥΒΕΤΑΙ!

ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ!

 

Α.ΦΟΙ.Σ.Α.

Παλαιστίνη Η συνεχής γενοκτονία, η συνεχής αντίσταση

ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ       Η ΣΥΝΕΧΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ, Η ΣΥΝΕΧΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Η γη της Παλαιστίνης, η μικρή γεωγραφική περιοχή δηλαδή απέναντι από την Κύπρο, αποτελεί εδώ και δεκαετίες ένα σημείο πάνω στον παγκόσμιο χάρτη, όπου συγκρούονται σκληρά δύο στοιχεία: η πιο αδιάλλακτη ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ο ηρωισμός ενός ολόκληρου λαού απέναντι στη διαρκή και αθλιότερη βαρβαρότητα που συνοψίζεται στη λέξη γενοκτονία. Ο ιστορικός, γεμάτος θυσίες, αγώνας του λαού της Παλαιστίνης για επιβίωση, απέναντι στη συνεχή ιμπεριαλιστική επίθεση του Ισραήλ και στην πολιτική και οικονομική απομόνωση των αναπτυγμένων κρατών της δύσης.                                                                                                          Η Παλαιστίνη, λόγω θέσης, αποτελεί στρατηγικό σημείο για τον έλεγχο της ευρύτερης περιοχής της Μέσης Ανατολής και των γεωπολιτικών συμφερόντων εκεί, καθώς γειτνιάζει με τις πετρελαιοπαραγωγές χώρες. Το γεγονός αυτό την κάνει ελκυστική για τα κράτη με κυρίαρχες θέσεις στην παγκόσμια ιμπεριαλιστική αλυσίδα και κάπως έτσι εξηγείται και ο ρόλος του Ισραήλ σαν «δούρειος ίππος» στη Μέση Ανατολή, συμφερόντων, όπως των ΗΠΑ αλλά και ολοκληρωτισμών,όπως της ΕΕ. Για τον λόγο αυτό και το Ισραήλ, αναλογικά με την έκτασή του, διατηρεί υπεροπλία (προερχόμενη κυρίως από τις ΗΠΑ) σε σχέση με τους γείτονές του, κατέχοντας από τα τελειότερα οπλοστάσια παγκοσμίως ακόμα και πυρηνικά όπλα.                                                                                                                                Εμπόδιο στα συμφέροντα αυτά αποτελεί ο γηγενής αραβικός παλαιστινιακός πληθυσμός και η εξόντωσή του μέσω της γενοκτονίας η «λύση του προβλήματος». Με την καλλιέργεια του εθνικισμού και του θρησκευτικού φανατισμού των Ισραηλινών καλύπτονται ιδεολογικά η κατοχή και οι χειρότερες σφαγές απέναντι στους Παλαιστινίους από την αρχή του αιώνα.

 

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ                                                ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!                       

29 Νοέμβρη 1948:                                                                                                                           η γενική συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών (απόφαση αρ. 181)αποφασίζει τη διχοτόμηση της Παλαιστίνης και τη δημιουργία δύο κρατών ,εβραϊκού και αραβικού. Η απόφαση αυτή δεν ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία, αλλά σαν επιστέγασμα της χυδαίας εκμετάλλευσης της εξέγερσης του αραβικού λαού της ευρύτερης  παλαιστινιακής περιοχής  ενάντια στην οθωμανική κυριαρχία κατά τον 1ο παγκόσμιο πόλεμο (1917). Οι δυνάμεις της Αντάντ (Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία)που είχαν υποστηρίξει την εξέγερση έχοντας υποσχεθεί ανεξαρτησία στους Άραβες μετά τη λήξη του πολέμου, μοίρασαν μεταξύ τους (Βρετανοί και Γάλλοι) τα απελευθερωμένα με το αίμα των Αράβων εδάφη. Εν συνεχεία, στις 2 Νοεμβρίου 1917, η διακήρυξη του Μπάλφουρ (υπ. εξ. της Βρετανίας) δίνει μια «εθνική εστία» στους Εβραίους μέσα στα παλαιστινιακά εδάφη. Κατόπιν, με απόφαση της κοινωνίας των εθνών (προκάτοχος του ΟΗΕ) η Παλαιστίνη περιέρχεται υπό Βρετανική Εντολή (Mandate).

Από τότε ξεκινά μια διαδικασία συνεχούς εβραϊκής μετανάστευσης και εποικισμών, που επιβάλλονται βίαια στους Παλαιστινίους οι οποίοι εξεγείρονται ενάντια στις σιωνιστικές τρομοκρατικές ομάδες, εξοπλισμένες και εκπαιδευμένες από τη Βρετανία. Οι εξεγέρσεις αυτές, καταπνίγηκαν με βάρβαρο τρόπο από τα βρετανικά στρατεύματα σε συνεργασία με τις εβραϊκές τρομοκρατικές συμμορίες. Τελικά με βαρύ φόρο αίματος, οι Παλαιστίνιοι κατόρθωσαν το 1948 να καταργήσουν τη Βρετανική Εντολή.

Από την απόφαση αρ. 181 και ύστερα

Οι εβραϊκές ομάδες κρούσης εξαπολύουν άγριες επιθέσεις και καταλαμβάνοντας παλαιστινιακές πόλεις και χωριά εκδιώχνουν τους κατοίκους τους. Ιστορικές έχουν μείνει οι σφαγές στο Ντέιρ Γιασίν και το Κάφερ Κάσεμ. Στις 15 Μάη 1948 πάνω στις κατεχόμενες από τις διώξεις περιοχές, με ιδρυτή τον Μπεν Γκουριόν, εξαγγέλλεται «Κράτος του Ισραήλ». Οι εκδιωχθέντες Άραβες χάνουν κάθε δικαίωμα στις μέχρι πρότινος περιοχές τους και απομονώνονται πλήρως από τους Εβραίους.  Ξεσπά ο αραβοϊσραηλινός πόλεμος μεταξύ του Ισραήλ και των γειτονικών αραβικών χωρών που έχει ως αποτέλεσμα τον διαμελισμό των παλαιστινιακών εδαφών σε τρία τμήματα: το 78% των εδαφών κατέχεται από το Ισραήλ, η Δυτική Όχθη προσαρτείται από την Ιορδανία και η Λωρίδα της Γάζας περνά υπό αιγυπτιακή διοίκηση ενώ 750.000 Παλαιστίνιοι ξεριζώνονται από τα σπίτια τους και καταφεύγουν σε άθλιους καταυλισμούς όπως στη Λωρίδα της Γάζας και σε γύρω χώρες.

Η Παλαιστινιακή Αντίσταση-Οι Φενταγίν

Το 1964 ιδρύεται η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO), η οποία συσπειρώνει όλες τις αντιστασιακές παλαιστινιακές ομάδες και συνδυάζει τον ένοπλο αγώνα με την πάλη για τη διεθνή αναγνώριση του παλαιστινιακού ζητήματος. Σταδιακά θεωρείται ο επίσημος εκφραστής του παλαιστινιακού λαού και στο εξωτερικό. Το ίδιο έτος δημιουργείται και ο Εθνικός Παλαιστινιακός Στρατός, με τους μαχητές του, τους «Φενταγίν» να εκτελούν τις πρώτες επιχειρήσεις ενάντια στο Ισραήλ ένα χρόνο αργότερα.

 

Η επίθεση του 1967-ο «Πόλεμος των έξι ημερών»

Τον Ιούνη του 1967 το Ισραήλ επιτίθεται ταυτόχρονα στα τρία αραβικά κράτη με τα οποία συνορεύει: τη Συρία, την Αίγυπτο και την Ιορδανία. Καταλαμβάνονται η Δυτική Όχθη, η Λωρίδα της Γάζας, τα συριακά υψίπεδα του Γκολάν και το Σινά, με αποτέλεσμα την προσφυγιά για 410.000 Παλαιστινίους αλλά και άλλους Άραβες. Από εκείνη τη χρονιά υπάρχει και ψήφισμα του συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ που καλεί τους Εβραίους για αποχώρηση από τα νέα κατεχόμενα εδάφη. Εντωμεταξύ, με τους συνεχείς εποικισμούς στις κατεχόμενες περιοχές και τις μεταναστεύσεις, το Ισραήλ αριθμεί 2.434.800 κατοίκους μέχρι το 1968.

1973: νέος πόλεμος μεταξύ Ισραήλ (υποστηριζόμενο από ΗΠΑ)Αιγύπτου και Συρίας.         1979: το Σινά επιστρέφεται στην Αίγυπτο υπό όρους.                                                                 1982: το Ισραήλ εισβάλλει στο Λίβανο προβαίνοντας σε φρικαλέες σφαγές, όπως στους καταυλισμούς Παλαιστινίων προσφύγων Σάμπρα και Σατίλα. Προσωπικός υπεύθυνος θεωρείται ο υπουργός άμυνας και μετέπειτα πρωθυπουργός του Ισραήλ, Αριέλ Σαρόν.                                                                                                                               1987: στη Λωρίδα της Γάζας και στη Δυτική Όχθη ξεκινά η πρώτη Ιντιφάντα (λαϊκή αντίσταση) των Παλαιστινίων, ενάντια στη συνεχή καταπίεση και τους επικοισμούς.                                                                                                                  1993:υπογράφεται η συνθήκη του Όσλο, ανάμεσα στην PLO (Αραφάτ) και το Ισραήλ, σύμφωνα με την οποία, η PLO αποκηρύττει τη βία και αναλαμβάνει τον αυτόνομο έλεγχο της Λωρίδας της Γάζας και της Δυτικής Όχθης ενώ αποδέχεται την ύπαρξη του Ισραήλ ως κυρίαρχο κράτος.                                                                                                                                 2000: η δεύτερη Ιντιφάντα ξεσπά.                                                                                                  

 

 

2001: ξεκινάει το χτίσιμο τείχους ύψους έξι μέτρων και μήκους 724 χιλιομέτρων, το οποίο ολοκληρώνεται το 2006 και χωρίζει τη Δυτική Όχθη σε μια νησίδα από οικισμούς. Σκοπός του να ελέγχει τις εύφορες περιοχές και τις πηγές νερού, καθώς και να διευκολύνει την επιτήρηση των παλαιστινιακών περιοχών. Το λεγόμενο «τείχος της ντροπής» κρίθηκε παράνομο και ζητήθηκε η κατεδάφισή του το 2004 από το Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης.                                                                                                                                        2002: το Ισραήλ ξεκινάει σκληρή επίθεση ισοπεδώνοντας ολόκληρες παλαιστινιακές πόλεις. Σαν αιτιολόγηση προβάλλει τις επιθέσεις καμικάζι από απελπισμένους Παλαιστινίους.                                                                                                                 2006:στην Παλαιστινιακή Αρχή μετά από νόμιμες εκλογές εκλέγεται η ΧΑΜΑΣ, οργάνωση που στρέφεται στην ένοπλη πάλη και στη δημιουργία δικτύων κοινωνικής υποδομής. Αμέσως η ΕΕ διακόπτει κάθε οικονομική βοήθεια προς τον παλαιστινιακό λαό.

   Η ΛΩΡΙΔΑ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ

Η λωρίδα της Γάζας, ύστερα από το στοίβαγμα χιλιάδων Παλαιστινίων από τις συνεχείς διώξεις, αποτελεί σήμερα την πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή στον πλανήτη:1.500.000 άνθρωποι ζουν σε μια περιοχή μικρότερη της Θάσου η οποία δεν έχει παραγωγικό ιστό. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως το 50% αυτού του πληθυσμού δεν ζει από τη δουλειά του, αλλά από ένα δίκτυο κοινωνικών παροχών στο οποίο μεγάλο ρόλο παίζει η ΧΑΜΑΣ. Το 75% ζει με λιγότερο από 2 δολλάρια την ημέρα.

                                                                                                                                            Η επίθεση στη Λωρίδα της Γάζας που ξεκίνησε το Ισραήλ, αρχικά με βομβαρδισμούς και ύστερα με χερσαίες επιχειρήσεις έχει σαν στόχο να εκμηδενίσει κάθε παλαιστινιακή αντίσταση στην περιοχή αυτή, ιδιαίτερα μετά την εκλογή της ΧΑΜΑΣ, η οποία εκφράζει αυτή τη στιγμή τη διάθεση ενός λαού να αντισταθεί με κάθε τρόπο σε μια μακρόχρονη κατοχή που τον έχει καταδικάσει στην πείνα, στην καταπίεση, στον θάνατο. Αυτή τη στιγμή, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ προβάλλουν την επίθεση μιας από τις φονικότερες πολεμικές μηχανές στον κόσμο σαν άμυνα απέναντι σε αυτοσχέδιες ρουκέτες φτιαγμένες από λαμαρίνα. Είναι εξοργιστικό την ώρα που οι δολοφονημένοι στη Γάζα πλησιάζουν τους 1000 (το 1/3 παιδιά) μέσα σε λίγες μέρες και οι νεκροί Εβραίοι δεν ξεπερνούν τους 30 (μαζί με τους επιτιθέμενους στρατιώτες) ο θύτης να εξισώνεται με το θύμα και να «καταδικάζεται η βία από όπου κι αν προέρχεται». Δεν είναι τυχαίο ότι αυτήν ακριβώς την έκφραση χρησιμοποίησε σαν επίσημη τοποθέτηση η ελληνική κυβέρνηση δια στόματος της υπ. εξ. Μπακογιάννη, καθώς από το 1994 το ελληνικό κράτος κάνει κοινές πολεμικές ασκήσεις με το Ισραήλ. Είναι γνωστή ούτως ή άλλως η πρόθεση να προωθηθεί από το ελληνικό λιμάνι του Αστακού πλοίο που μεταφέρει αμερικάνικα όπλα προς το Ισραήλ.                                                   Τέτοιες συνεργασίες συνηθίζονται ανάμεσα στις δύο κυβερνήσεις, καθώς μόλις πρόσφατα τα πυρομαχικά των ΜΑΤ αναπληρώθηκαν με ισραηλίτικα χημικά μετά τον μεγάλο φόρτο εργασίας των τελευταίων στην πρόσφατη κοινωνική έκρηξη. Παράλληλα η ΕΕ, με δηλώσεις της προεδρεύουσας χώρας Τσεχίας, προχωράει ένα βήμα παραπέρα υποστηρίζοντας αυτούσια τα λόγια του Ισραηλινού πρωθυπουργού περί «αυτονόητης άμυνας του Ισραήλ».

Αυτοί που τώρα εμφανίζουν την επίθεση στη Γάζα ως άμυνα, λες και ποτέ μια ιμπεριαλιστική επίθεση παρουσιάστηκε ως αυτή που πραγματικά είναι, αυτοί που «καταδικάζουν τη βία από όπου κι αν προέρχεται», όχι μόνο κλείνουν τα μάτια μπροστά στις δεκαετίες κατοχής των παλαιστινιακών εδαφών, όχι μόνο αρνούνται να δουν τις εκατόμβες δολοφονημένων παιδιών Παλαιστινίων όλα τα χρόνια της κατοχής και των σφαγών, αλλά είναι αυτοί οι ίδιοι που ευθύνονται για την πολιτική της γενοκτονίας στην Παλαιστίνη.

 

ΘΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΗΣ ΗΡΩΙΚΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΛΩΡΙΔΑ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ!

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ!

 

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ

Οι μετανάστες είναι της γης οι κολασμένοι…

Ρατσισμός: όταν πέφτουν οι μάσκες του συστήματος

            Ο ρατσισμός είναι το ιδεολόγημα σύμφωνα με το οποίο υπάρχουν κατώτερες και ανώτερες φυλές (ράτσες) ανθρώπων, με τις ανώτερες να κυριαρχούν πάνω στις κατώτερες. Υπάρχουν δηλαδή άνθρωποι «καλοί» και «κακοί» ανάλογα με το χρώμα δέρματός τους, τον τόπο γέννησής τους, τη γλώσσα που μιλάνε κ.ο.κ. Η αφελής αυτή «ιδεολογία» που στην καλύτερη εμφανίζεται σαν διάχυτη ξενοφοβία σε μια κοινωνία, στην χειρότερη σαν επίσημη ιδεολογία ενός κράτους (Χιτλερική Γερμανία την περίοδο της ανόδου του φασισμού) έχει ταυτιστεί με την πιο μαύρη στιγμή της παγκόσμιας ανθρώπινης ιστορίας, όπως αυτή συμβολίζεται στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και μαζικής εξόντωσης «κατώτερων φυλών» (Εβραίων, Ανατολικοευρωπαίων, Τσιγγάνων κτλ …)

            Ο ρατσισμός γεννιέται εξαιτίας συγκεκριμένων κοινωνικών και πολιτικών συνθηκών. Βρίσκει πεδίο ανάπτυξης πάνω στο χαμηλό βιωτικό επίπεδο τεράστιων στρωμάτων του πληθυσμού, στην ανεργία και τη φτώχια, στην έλλειψη συλλογικών αγώνων που να προωθούν γενικά την αλληλεγγύη μεταξύ των εκμεταλλευομένων (ντόπιων και ξένων) και την ανάπτυξη δεσμών μεταξύ τους. Το υπάρχον πολιτικό σύστημα με τους μηχανισμούς του (καθεστωτικά κόμματα, ΜΜΕ, κτλ..) αποκρύβει τις πραγματικές αιτίες των κοινωνικών ανισοτήτων, που είναι η ένταση των αντιλαϊκών πολιτικών, η αναίρεση των κεκτημένων των κοινωνικών αγώνων, η εκμετάλλευση σε τελική ανάλυση της εργασίας των πολλών από τους λίγους. Έτσι ο υπεύθυνος για παράδειγμα για την ανεργία δεν είναι οι απολύσεις για την διατήρηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου, αλλά ο «Αλβανός που μας παίρνει τις δουλειές». Ο υπεύθυνος για την όποια εγκληματικότητα δεν είναι το αδιέξοδο της αδυναμίας επιβίωσης σε συνδυασμό με την ανεργία, αλλά ο «Πακιστανός που γεννήθηκε κλέφτης» λες και εγκληματικότητα δεν υπήρχε χωρίς τους μετανάστες.

            Σε αυτό το σημείο είναι απαραίτητο να αναφερθεί κανείς στο ζήτημα της μετανάστευσης.

            Η μαζική μετανάστευση προκαλείται όταν μεγάλα στρώματα του πληθυσμού αδυνατούν να επιβιώσουν στη χώρα γέννησής τους. Και αυτό οφείλεται και σε οικονομικούς αλλά και σε πολιτικούς παράγοντες πράγμα που φαίνεται και από το ότι συνήθως οι οικονομικοί μετανάστες είναι και πολιτικοί και αιτούνται πολιτικό άσυλο.

            Χαρακτηριστική η περίπτωση της χώρας μας τη δεκαετία του ’50 όταν και χιλιάδες Έλληνες αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν τόσο για δουλειά σε Γερμανία, Αυστραλία, Αμερική, όσο και για να γλιτώσουν τις διώξεις του μετεμφυλιακού Παρακράτους της Δεξιάς. Σήμερα η εξαθλίωση στον λεγόμενο Τρίτο Κόσμο και σε χώρες της Ασίας, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην καταλήστευσή τους από τις οικονομικές πολιτικές των ανεπτυγμένων κρατών της Δύσης, στους βομβαρδισμούς και τους πολέμους που προκαλούνται από τα ίδια τα κράτη «χώρες υποδοχής» των μεταναστών.

            Οι μετανάστες χρησιμοποιούνται στη χώρα μας τόσο σαν το πιο φτηνό εργατικό δυναμικό για το κεφάλαιο (ειδικά το κατασκευαστικό, αλλά και στις αγροτικές εργασίες) όσο και σαν μοχλός πίεσης για την συμπίεση προς τα κάτω των μισθών και των μεροκαμάτων των ντόπιων εργαζομένων. Συμφέρει το κεφάλαιο να παραμένουν σε καθεστώς παρανομίας ώστε να εκβιάζονται μόνιμα με τον φόβο της απέλασης αν απαιτήσουν κάτι παραπάνω από απλώς τα απαραίτητα για επιβίωση. Από αυτήν την άποψη οι μετανάστες έχουν συμβάλλει ίσως περισσότερο από όλους με την εργασία τους στη λεγόμενη ελληνική «ανάπτυξη». Χαρακτηριστικό ότι στην κατασκευή-εξπρές των ολυμπιακών έργων το 2004, επί ΠΑΣΟΚ, σκοτώθηκαν δεκάδες εργάτες στην πλειονότητά τους ανειδίκευτοι μετανάστες οικοδόμοι. Το αίτημα άρα για νομιμοποίηση όλων των μεταναστών συμφέρει όχι μόνο τους ίδιους τους μετανάστες αλλά και τους ίδιους τους ντόπιους εργαζομένους καθώς θα αποτραπεί όχι μόνο η καταστρατήγηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και η δυνατότητα του κεφαλαίου να χρησιμοποιεί τους μετανάστες σαν μοχλό πίεσης για το σύνολο των εργαζομένων.

 

Τα δημοκρατικά δικαιώματα είτε είναι για όλους είτε δεν υπάρχουν

             Το στρώμα των μεταναστών χρησιμοποιείται σαν δοκιμαστικός σωλήνας νέων κατασταλτικών μεθόδων, οι οποίες την επαύριο θα χρησιμοποιηθούν και σε άλλες αγωνιζόμενες ομάδες. Ιδιαίτερα σήμερα μετά τα γεγονότα του Δεκέμρη, όπου οι μετανάστες έπαιξαν έναν πολύ σημαντικό ρόλο μέσα στο κίνημα, αντιμετωπίζουν λυσσαλέες επιθέσεις από την κυβέρνηση με τα νέα μέτρα, αλλά και με τη χρησιμοποίηση του παρακράτους εναντίον τους.

                                                                                    Την κατάσταση αυτή έντεχνα οξύνουν και τα ΜΜΕ με την καθημερινή ρατσιστική προπαγάνδα και την προβολή ακροδεξιών πολιτικών προσώπων. Πρόσφατα, και αμέσως μετά τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, η κυβέρνηση της ΝΔ εξήγγειλε μέτρα για την «αντιμετώπιση των λαθρομεταναστών». Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν επιχειρήσεις σκούπα, σε περιοχές όπου κατοικούν πολλοί μετανάστες, ακόμα και στρατόπεδα συγκέντρωσης (μέτρα που παραπέμπουν ξεκάθαρα σε χιτλερικό καθεστώς). Το ΛΑΟΣ, όπως όμως και το ΠΑΣΟΚ, από τη μεριά του βιάστηκε να ανακοινώσει ότι τα μέτρα αυτά δεν είναι αρκετά σκληρά και φροντίζουν μόνο για την αντιμετώπιση και όχι για την πρόληψη της κατάστασης. Τα παρακάτω περιστατικά δείχνουν ότι το σημερινό ρατσιστικό παραλήρημα δεν εμφανίστηκε ξαφνικά από το πουθενά, αλλά υπέβοσκε και προετοιμαζόταν εδώ και αρκετό καιρό, τόσο εξαιτίας της τηλεοπτικής προπαγάνδας, όσο και με επίσημες επιλογές της κυβέρνησης:

 

 

-Απαγόρευση κυκλοφορίας σε μετανάστες από τις 19:00 και μετά με απόφαση του δημάρχου Αμαρύνθου

-Δολοφονία του Νιγηριανού μικροπωλητή Tony Onoya από την ασφάλεια στην Καλαμαριά Θεσ/νίκης

-Τρεις δολοφονίες μεταναστών σε διάστημα δύο μηνών από τα ΜΑΤ στο κέντρο ασύλου (Πέτρου Ράλλη)

-Παράνομες δίκες και απελάσεις προσφύγων κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Δεκέμβρη

-Μεθοδευμένη δολοφονική επίθεση με χειροβομβίδα (ο δράστης έφυγε ανενόχλητος δίπλα από διμοιρίες ΜΑΤ) στο στέκι μεταναστών της Αθήνας

-Σκίσιμο Κορανίου από τα ΜΑΤ και άγρια καταστολή με συλλήψεις ύστερα από διαμαρτυρίες μουσουλμάνων προσφύγων

– Βάρβαρη κακοποίηση οικονομικών μεταναστών (δέσιμο και σύρσιμο από όχημα)  στην Μανωλάδα Ηλείας

-Χρησιμοποίηση από την κυβέρνηση παρακρατικών συμμοριών στον Αγ.Παντελεήμονα στην Αθήνα, και ρατσιστικό πογκρόμ των τελευταίων σε αλλοδαπούς κατοίκους της περιοχής

 

 

            Είναι ξεκάθαρο ότι το ζήτημα της υπεράσπισης των μεταναστών δεν αφορά μόνο τους ίδιους. Πρόκειται για την ίδια την ύπαρξη των δημοκρατικών μας δικαιωμάτων καθώς αυτά όταν δεν ισχύουν για όλους απλά δεν υπάρχουν σαν τέτοια. Η επίθεση απέναντι στους μετανάστες έχει στόχο και τον παραδειγματισμό οποιουδήποτε στο μέλλον επιχειρήσει να αμφισβητήσει τις κυβερνητικές επιλογές. Το μήνυμα της κυβέρνησης στρέφεται απέναντι σε όλη την κοινωνία Είναι αναγκαία η πάλη όλων μας ενάντια στα ρατσιστικά ιδεολογήματα σε καθημερινή βάση με όποιο προσωπείο και αν εμφανίζονται σε όποιον χώρο κι αν αυτά εκφράζονται. Η ενεργοποίηση των μαζικών φορέων (μαθητών,φοιτητικών συλλόγων, σωματείων εργαζομένων, συνδικάτων) είναι αυτή που θα δώσει την πιο αποτελεσματική απάντηση ώστε να αποτραπεί η συγκεκριμένη πολιτική.

 

-ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

 

-ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΝ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

 

-ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΕ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ

                     

Για την καθηγητική αυθαιρεσία

Hey, teacher leave the kids alone!!!!

                                                        Περί καθηγητικής αυθαιρεσίας……

Να ‘μαστε πάλι μετά τις διακοπές του Πάσχα και μετά από ένα διάστημα προσωρινής χαλάρωσης και ανεμελιάς στο καθιερωμένο τριπάκι της σχολής, τρέξιμο διορθώσεις, εργασίες και πάλι διορθώσεις…Πίσω σε μια πραγματικότητα που βιώνουμε με ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις από τους καθηγητές στην προσπάθεια περαιτέρω εντατικοποίησης των σπουδών μας. Άμεση συνέπεια να γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες των αυθαιρεσιών στη διάρκεια των μαθημάτων που αναιρούν κεκτημένα δικαιώματα των φοιτητών.

 Στη σχολή μας ειδικά έχουν παρατηρηθεί πολλά τέτοια κρούσματα καθηγητικής αυθαιρεσίας στα οποία οι φοιτητές αντέδρασαν και θα πρέπει να συνεχίσουν να αντιδρούν. Στο παρελθόν τα φαινόμενα ποικίλουν! Ξεκινώντας από κάποιους καθηγητές που αρνήθηκαν να ολοκληρώσουν μαθήματα του χειμερινού εξαμήνου, που μπορούσαν να ολοκληρωθούν, με αποτέλεσμα τα συγκεκριμένα μαθήματα να μην κρίνονται εξεταστέα. Επίσης παρουσιάστηκε και η  ένταση διαφόρων μηχανισμών πειθάρχησης των φοιτητών, κυρίως των πρωτοετών (οι οποίοι είναι πιο ευάλωτοι, εξαιτίας της ελλιπούς τους ενημέρωσης και εμπειρίας) μέσω ισοκατανομών στα εργαστήρια, προαπαιτούμενων εργασιών για συμμετοχή τους στην εξέταση, μέχρι και τρομοκράτησης με ξαφνικά τεστάκια και ψηφιακό απουσιολόγιο (φωτογράφηση φοιτητών κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου, ως αποδεικτικό στοιχείο παρακολούθησης). Όλες αυτές οι κινήσεις αποτελούσαν επινοήσεις και ατομικές πρωτοβουλίες των διδασκόντων στο κατεξοχήν προνομιακό πεδίο άσκησης των καθηγητικών εξουσιών, υπό το πρίσμα της ορθής επιστημονικής και άρα «αντικειμενικής» διαδικασίας εκμάθησης, δηλαδή μέσα στη ίδια τη διδασκαλία. Τέτοιου τύπου διαδικασίες, όπως οι ισοκατανομές, οι προπαραδόσεις και οι απουσίες, είναι παράτυπες, εφόσον δεν υπάρχει μια αντίστοιχη απόφαση από τη συνέλευση τμήματος, καθώς όποτε προωθήθηκε κεντρικά από το τμήμα ένα τέτοιο μοντέλο διδασκαλίας η απάντηση των φοιτητών ήταν άμεση και δυναμική, μέσα από τις γενικές συνελεύσεις του συλλόγου.

Το καθηγητικό μπλοκ εκ προοιμίου ήταν, είναι και θα είναι απέναντι στα συμφέροντα των φοιτητών καθώς αναπαράγει μια σχέση εξουσίας που εξυπηρετεί ευρύτερα συμφέροντα όπως είναι η εμπέδωση της κυρίαρχης ιδεολογίας. Συνεπώς τη θέση αυτή πολλές φορές εκμεταλλεύονται με τις τρελές και ολοένα αυξανόμενες απαιτήσεις τους στα μαθήματα, με σκοπό τον αποπροσανατολισμό των φοιτητών από οτιδήποτε άλλο εκτός σχολής. Αποσκοπούν στη στείρα ενασχόληση με το αντικείμενο του μαθήματος, ώστε να μην αφήσουν περιθώριο για τη στήριξη αγωνιστικών και συλλογικών δράσεων από τους φοιτητές ή απλά εκμετάλλευση του ελεύθερου χρόνου τους.

 

ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ ΜΟΥ ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΑΝΤΕΛΗ ΜΟΥ…….

 

Στο ίδιο μοτίβο κινούνται «οι συνάδελφοι» καθηγητές μας και τώρα με την προκλητική τους στάση απέναντι σε συμφοιτητές μας. Αφενός έχουν ανεβάσει εξευτελιστικά το επίπεδο του μαθήματος και αφετέρου έχουν το θράσος να απαιτούν πράγματα που δεν έχουν διδάξει. Εκτός αυτού με την σαρκαστική συμπεριφορά τους και το ειρωνικό υφάκι «του φτασμένου αρχιτέκτονα» νομίζουν ότι έχουν το δικαίωμα να γελοιοποιούν συμφοιτητές μας!

ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΤΑ ‘ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ……

Τέτοιου είδους συμπεριφορές και αντίστοιχα περιστατικά έχουν αποδοκιμαστεί και αντιμετωπιστεί με πολύ άμεσο και αποτελεσματικό τρόπο από το σύνολο των φοιτητών του συλλόγου στο παρελθόν. Το ίδιο πρέπει να γίνει και τώρα. Ειδικά τώρα που η κυβέρνηση με πραξικοπηματικό τρόπο προωθεί το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων. Μιας διάταξης του πολυνομοσχεδίου για την εκπαίδευση, που προωθεί ξεκάθαρα τον ατομικό δρόμο και τον ανταγωνισμό  ενισχύοντας τη λογική του «πατάω επί πτωμάτων» καθώς κάθε φοιτητής θα πρέπει να φτιάχνει ένα φάκελο ατομικών προσόντων με όσο το δυνατόν περισσότερα «αποδεικτικά γνώσεων» γίνεται. Απέναντι σε όλα αυτά εμείς απαντάμε με την ενίσχυση των συλλογικών διαδικασιών και την υπεράσπιση των ενιαίων συμφερόντων μας.

Ενάντια στην καθηγητική αυθαιρεσία και στην προβολή του ατομικού δρόμου, του ανταγωνισμού και της πειθάρχησης στους ρυθμούς της εξεταστικής…

 

ΝΑ ΠΡΟΤΑΞΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΜΑΣ!

ΑνεξάρτητωνΦΟΙτητώνΣυσπείρωσηΑριστερή

Hello world!

Welcome to WordPress.com. After you read this, you should delete and write your own post, with a new title above. Or hit Add New on the left (of the admin dashboard) to start a fresh post.

Here are some suggestions for your first post.

1. You can find new ideas for what to blog about by reading the Daily Post.
2. Add PressThis to your browser. It creates a new blog post for you about any interesting  page you read on the web.
3. Make some changes to this page, and then hit preview on the right. You can always preview any post or edit it before you share it to the world.