Ο ΚΑΛΟΣ, Ο ΚΑΚΟΣ ΚΑΙ Ο…ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

Ο ΚΑΛΟΣ, Ο ΚΑΚΟΣ ΚΑΙ Ο…ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

Η ΚΡΙΣΗ

Την περίοδο που διανύουμε ζούμε μια από της πιο σκληρές επιθέσεις της κυβέρνησης , της Ε.Ε και του ΔΝΤ στην πλειοψηφία της κοινωνίας. Παράλληλα όμως ζούμε και την ανάπτυξη των μεγαλύτερων λαϊκών αντιστάσεων και αγώνων , τόσο στους δρόμους όπου η οργή των εργαζόμενων και της νεολαίας ξεχύνεται όσο και στους χώρους δουλειάς με απεργίες μηνών (Χαλυβουργία, Alter) .

Για να προσεγγίσει κανείς την κρίση θα πρέπει να δει τα αίτια της. Είναι η «τεμπελιά» των ελλήνων, η «διαφθορά που υπάρχει στο νότο της Ευρώπης», είναι το «μαζί τα φάγαμε», όπως η κυρίαρχη ιδεολογία διατρανώνει μέσα από τα δελτία ειδήσεων ; Η ουσία της κρίσης αποκρύπτεται ακριβώς γιατί αποτελεί δομικό στοιχείο του ίδιου του καπιταλισμού. Είναι αντικειμενική πραγματικότητα που αφορά στους κανόνες λειτουργίας του καπιταλισμού σε ένα συγκεκριμένο στάδιο ανάπτυξής του. Η απρόσκοπτη ανάπτυξή του με την εξασφάλιση των κερδών δεν μπορεί να βρει άλλη οδό από την συνεχή αναδιάρθρωση στις σχέσεις παραγωγής και την επέκταση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής σε τομείς που παραδοσιακά δραστηριοποιούνται τα μεσαία στρώματα. Αυτή η δομική κρίση, δεν έχει τη δυνατότητα να «αυτορυθμιστεί», διαρκεί περισσότερο και χαρακτηρίζεται από ευρύτερη οικονομική αστάθεια, παράγοντας παράλληλα αποτελέσματα τόσο σε πολιτικό όσο και κοινωνικό επίπεδο. Η σημερινή κρίση που έχει την αρχή της στο 2008 αποκαλύπτει την δυσκολία διατήρηση αυτού του –πολύ επικερδούς για τις κυρίαρχες τάξεις και εκμεταλλευτικού για την κοινωνική πλειοψηφία- μοντέλου.

Αυτή την περίοδο η κρίση με τα χαρακτηριστικά κρίσης δημόσιου χρέους που έχει στην Ελλάδα αποτελεί την καλύτερη «ευκαιρία» από πλευράς κυβέρνησης και αστικής τάξης για διάλυση κάθε εργασιακού δικαιώματος και ελευθερίας και πλήρη αναδιάρθρωση τόσο στην εργασία όσο και στην εκπαίδευση, οπού διαμορφώνεται και αναπαράγεται το νέο μοντέλου εργαζόμενου. Η στρατηγική υπέρβασης της κρίσης σε βάρος των εργαζόμενων και της νεολαίας με  καταιγισμό μνημονιακών μέτρων από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΆΟΣ οδηγούν σε κατάσταση εξαθλίωσης που φτάνει σε σημείο χιλιάδες παιδιά σε σχολειά να υποσιτίζονται, και την ανεργία να θερίζει με τους ανέργους να ξεπερνούν τους 1.000.000 κατά πολύ.  Οι μισθοί μειώνονται κατακόρυφα και εντείνονται οι ελαστικές σχέσεις εργασίας και η μαύρη εργασία, με στόχο την αύξηση του κέρδους που αντλείται από τον εργαζόμενο, οποίος φτάνει στα όρια της επιβίωσης, ενώ παράλληλα ο αυτοαπασχολούμενος γίνεται είδος υπό εξαφάνιση. Η ιδιωτικοποιήσεις μεταφορών, υπηρεσιών κτλ, οι απολύσεις στο δημόσιο και η πλήρης απαξίωση του περιβάλλοντος και των νόμων που το διέπουν ώστε να ενισχυθεί το κέρδος από τον τουρισμό αποτελούν πυλώνα της αναδιάρθρωτικής πολιτικής της αντιδραστικής συγκυβέρνησης Παπαδήμου. Ο κλάδος των μηχανικών δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση σε αυτή τη διαδικασία αναδιάρθρωσης, τόσο λόγο του ρόλου του όσο και εξαιτίας της έλλειψης συλλογικής τοποθέτησης μαζικά για την προάσπιση συλλογικών συμφερόντων απότοκο του κατακερματισμού του. Οι λογικές συνδιαχείρισης και συντεχνιασμού καθιστούν τον κλάδο αυτό ιδιαίτερα ευάλωτο στις διαθέσεις της κυβέρνησης και της τρόικας.

Στο στόχαστρο ,όπως και στο σύνολο των εργαζομένων, μπαίνουν τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα.

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΤΕΕ

Σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται τόσο οι αλλαγές στο ΤΕΕ (Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας) και το ΤΣΜΕΔΕ (ασφαλιστικό ταμείο), όσο και τα νομοσχέδια που αναδιαρθρώνουν την εκπαίδευση (Νόμος Πλαίσιο Διαμαντοπούλου, ινστιτούτα δια βίου εκπαίδευσης, αξιολόγηση- φάκελος ατομικών προσόντων) που έρχονται να συμπληρώσουν το πάζλ της διάλυσης κάθε επαγγελματικού και εργασιακού δικαιώματος.

«Απελευθέρωση επαγγέλματος»- Κατάργηση κατώτατων αμοιβών

Η «απελευθέρωση» του επαγγέλματος των μηχανικών έρχεται να υλοποιηθεί μέσα από την  κατάργηση των κατώτατων αμοιβών. Η ύπαρξη νόμιμα κατοχυρωμένων ελάχιστων αμοιβών των αυτοαπασχολούμενων μηχανικών, ανάλογα με το είδος, το μέγεθος και τη δυσκολία της εκπονούμενης μελέτης και του παραγόμενου έργου, σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί «προνόμιο» του κλάδου των μηχανικών. Μέσω αυτών, εξασφαλίζεται –όσο είναι δυνατό- το δικαίωμα του αυτοαπασχολούμενου μηχανικού σε εισόδημα ικανό να του επιτρέπει να ζει αξιοπρεπώς, σε ένα εργασιακό τοπίο που το 80% των μηχανικών είναι μισθωτοί με μπλοκάκι (δηλ. ανασφάλιστοι, χωρίς κατοχυρωμένες άδειες, επιδόματα, μισθό και αποζημίωση σε περίπτωση απόλυσης). Παράλληλα με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας ο μισθωτός μηχανικός αντικρίζει την εργασιακή πραγματικότητα των 400 ευρώ. Είναι επόμενο ότι η κατάργηση των κατώτατων αμοιβών ενισχύουν τις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες ,οι οποίες προκειμένου να «χτυπούν» δουλειές μετακυλύουν το κόστος στους εργαζόμενους, με περικοπές μισθών, εντατικοποίηση της εργασίας μέχρι και απολύσεις, ώστε να καταφέρνουν πάντοτε να υπερισχύουν.

Με τη κατάργηση ελάχιστων αμοιβών μπορεί με μισθό αλά τρόικα (πλέον στα 200 ευρώ η πρόταση !!) ένας μηχανικός να εργάζεται με υπέρογκο φόρτο εργασιών σε τράπεζες, μεσιτικές ή κατασκευαστικές εταιρείες οι οποίες θα μπορούν να αναλαμβάνουν κάθε είδους τεχνικών εργασιών (έκδοση οικοδομικών αδειών, πολεοδομικές ρυθμίσεις, πιστοποιητικά ενεργειακής απόδοσης, κα)

 

Σκλήρυνση των εξετάσεων στο ΤΕΕ- φραγμοί στην άσκηση του επαγγέλματος

Το ΤΕΕ είναι ο φορέας πιστοποίησης όλων των τεχνικών επαγγελμάτων, είναι αυτό το οποίο δίνει την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος των μηχανικών. Ως τώρα μετά το τέλος των σπουδών οι απόφοιτοι παρουσιάζουν την διπλωματική εργασία τους και γράφονται αυτόματα στο ΤΕΕ και το ΤΣΜΕΔΕ παίρνοντας την άδεια να ασκούν το επάγγελμα, δηλαδή να μπορούν να δουλέψουν σαν μηχανικοί . Η κατεύθυνση που προσπαθούν να επιβάλλουν εδώ και λίγα χρόνια είναι αυτή της εισαγωγής συνεχών εξετάσεων, όπως εξάλλου ήδη γίνεται με τους φραγμούς που τίθενται για την διενέργεια ενεργειακών επιθεωρήσεων. Στη νέα εργασιακή πραγματικότητα που διαμορφώνει η συγκυβέρνηση Παπαδήμου και η τρόικα τα επαγγελματικά δικαιώματα άσκησης της συγκεκριμένης δραστηριότητας αποκόπηκαν από όλους τους μηχανικούς, και πλέον θα δίνονται μόνο σε αυτούς που θα έχουν παρακολουθήσει υποχρεωτικά σεμινάρια επί πληρωμή σε δημόσια(ΤΕΕ, ΑΕΙ) ή και ιδιωτικά ιδρύματα (ΙΕΚ, ΚΕΚ) και σε όσους θα έχουν πετύχει στις εξετάσεις του ΤΕΕ. Ουσιαστικά τα επαγγελματικά δικαιώματα ρευστοποιούνται πλήρως, και ένα κομμάτι των αποφοίτων εξωθείται στην ανεργία ή στην εργασία με μισθούς ανειδίκευτου. Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκει διαμορφώνεται ο «νέος εργαζόμενος » ,που θα έχει όλη την κατάρτιση και την εξειδίκευση να φέρει εις πέρας της εργασίες που απαιτεί η αγορά, αλλά θα στερείται κάθε δικαιώματος επαγγελματικού και εργασιακού.

Αυξήσεις στις εισφορές του ΤΣΜΕΔΕ

Τη χαριστική βολή έρχεται να δώσει η αύξηση στις ασφαλιστικές εισφορές στο ΤΣΜΕΔΕ. Είναι γνωστό πως για να μπορεί κάποιος να δουλεύει κάποιος ως μηχανικός, οφείλει να είναι ασφαλισμένος και να πληρώνει τις εισφορές στο ταμείο, ανεξάρτητα από τη σχέση εργασίας του ακόμα και σαν άνεργος, προκειμένου να διατηρεί τη δυνατότητα να ασκήσει μελλοντικά το επάγγελμα, χωρίς να προβλέπεται κανενός είδους διευκόλυνση (ταμείο ανεργίας). Ο άνεργος μηχανικός δεν μπορεί να μπει σε ταμείο ανεργίας (οι μισθωτοί μηχανικοί με το μπλοκάκι θεωρούνται ελεύθεροι επαγγελματίες), δεν μπορεί να σταματήσει την ασφάλιση γιατί θα χάσει την άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος και αν σταματήσει να πληρώνει διότι πολύ απλά δεν έχει τότε συσσωρεύει τεράστια χρέη.

Οι νέες αυξήσεις, που ορίστηκαν στη βάση του μνημονίου και θα φτάνουν και το 90% αύξηση, είναι σίγουρο πως θα καταδικάσουν την μεγάλη πλειοψηφία των μηχανικών στην ανεργία, ήδη σύμφωνα με στοιχεία του Νομαρχιακού Τμήματος Μεσσηνίας του ΤΕΕ, η ανεργία στους νέους μηχανικούς φτάνει το 40%  και σε κάποιες περιπτώσεις το 50%, με το επάγγελμα των αρχιτεκτόνων να πλήττεται περισσότερο. Με τις υπέρογκες εισφορές η πρόσβαση στο επάγγελμα θα είναι εφικτή μόνο σε μηχανικούς και εταιρίες με μεγάλο κύκλο εργασιών. Και όλα αυτά για ένα ταμείο που μόνο προβληματικό δεν είναι, με τεράστια αποθεματικά και σύμφωνα με τα στοιχεία, ακόμα και μέσα στην κρίση ,το 2010 έκλεισε με πλεόνασμα 210 εκατομμυρίων.

Για όλα αυτά κύρια ευθύνη φέρει η κατάσταση στο ΤΕΕ .Ουσιαστικά οι ηγετικές μερίδες του ΤΕΕ σφραγίζουν το μέλλον χιλιάδων μηχανικών έρμαιων στις διαθέσεις κυβέρνησης και τρόικας, στο βαθμό που κατοχυρώνουν για τον εαυτό τους το ρόλο- φορέα υλοποίησης των πιο αντιδραστικών τομών για τον κλάδο των μηχανικών

Ποιος άλλος πλήττεται από αυτή την κατάσταση; Αυτό το ερώτημα είναι και το κλειδί για μια αντιμετώπιση που δεν θα είναι συντεχνιακή. Στο συνολικό πλαίσιο που διαμορφώνεται σε σχέση με την πρώτη κατοικία βλέπουμε ότι  οι ιδιοκτήτες κατοικιών, επιβαρύνθηκαν με δυσβάσταχτα κόστη για να συντηρήσουν την κατοικία τους. Είτε αυτό μεταφράζεται σε αύξηση αντικειμενικών αξιών, είτε σε χαράτσια, είτε σε άλλη έμπνευσης εισπρακτικών μέτρων όπως είναι οι νόμοι για τους ημιυπαίθριους και για τα αυθαίρετα. Τελικά μεγάλο μέρος κυρίως χαμηλών και μέσων στρωμάτων εξωθείται από το να έχει και να μπορεί να συντηρεί πρώτη κατοικία.

Η κατάσταση των μηχανικών δεν διαφέρει σε τίποτα από των υπόλοιπων εργαζομένων, με την ανεργία, τις απολύσεις και την ανασφάλιστη εργασία. Παρόλα αυτά δεν είναι μια κατάσταση που διαμορφώνεται μόνο εδώ. Τα επίσημα στατιστικά της ανεργίας παρόλο που απέχουν αρκετά από την πραγματικότητα, δείχνουν πως διαμορφώνεται το εργασιακό τοπίο στο εξωτερικό. Στην Αγγλία οι άνεργοι φτάνου τα 2.700.000 (με 35% στον κλάδο των μηχανικών),στην Γαλλία καταγράφηκαν επίσημα 4.244.000 άνεργοι ,στην Ιταλία η επίσημη ανεργία ξεπερνά το 15% ενώ η ανεπίσημη το 24% , στην Ισπανία το 25% (33% στους αρχιτέκτονες), στην Πορτογαλία 15% (776.000 άνεργοι), ακόμα και στη Γερμανία η επίσημη ανεργία φτάνει το 9% (3.109.947) και 10% η  υποαπασχόληση.

Η πολιτική της ανεργίας, της πείνας και της εξαθλίωσης που προσπαθεί  με νύχια και… κανάλια να επιβάλλει η συγκυβέρνηση Παπαδήμου, η ΕΕ και το ΔΝΤ δεν θα σταματήσει από μόνη της, όπως δεν θα «ορθοποδήσει» και η οικονομία μόνη της. Τώρα που αυτοί προσπαθούν να διαλύσουν κάθε δικαίωμα των εργαζόμενων και της νεολαίας που κατακτήθηκε με αγώνες, ΥΨΩΝΟΥΜΕ ΠΥΡΓΟ ΑΤΙΘΑΣΟ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ .

 

Α.ΦΟΙ.Σ.Α

Για τις αλλαγές που προωθεί το τμήμα στο πρόγραμμα σπουδών

…κάποιες σκέψεις

για το πρόγραμμα

σπουδών…

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο που συγκυβέρνηση, ΔΝΤ και ΕΕ χτυπούν όλο και περισσότερο τα δικαιώματα εργαζομένων και νεολαίας , με τη διάλυση κάθε εργασιακού δικαιώματος, με μισθούς εξαθλίωσης και την ανεργία στα ύψη. Με το Μνημόνιο 2 η επίθεση αυτή έχει ενταθεί σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό, αφού προβλέπονται ακόμα μεγαλύτερες μειώσεις μισθών και συντάξεων, απολύσεις, εργασιακή εφεδρεία κ.α. Χαρακτηριστικό της επίθεσης είναι η μείωση του βασικού μισθού κατά 22% και επιπρόσθετη μείωση 10%, δηλαδή 32% για όσους είναι κάτω των 25 ετών. Όσο κι αν η κυβέρνηση προσπαθεί να πετύχει κάτι τέτοιο, ο λαός αντιλαμβάνεται τι τον πλήττει, αντιλαμβάνεται ότι οι αγώνες του είναι δίκαιοι. Έτσι η απάντηση από πλευράς του λαού δόθηκε με τις μεγαλειώδεις διαδηλώσεις της 48ωρης απεργία στις 10-11 Φλεβάρη με αποκορύφωμα τη διαδήλωση της Κυριακής 12 Φλεβάρη, μέρα ψήφισης του δεύτερου μνημονίου.  Οι κινητοποιήσεις αυτές, που χτυπήθηκαν άγρια από τις δυνάμεις καταστολής έστειλαν ξεκάθαρο μήνυμα στην κυβέρνηση “εθνικής σωτηρίας”, ότι η βάρβαρη πολιτική τους δεν θα περάσει και ότι εργαζόμενοι και νεολαία θα συνεχίσουν να μάχονται για την ανατροπή της.

Οι αναδιαρθρώσεις στην εργασία ,ωστόσο, μένουν ανολοκλήρωτες, αν δεν συνοδεύονται από αναδιαρθρώσεις στο χώρο της εκπαίδευσης, οι οποίες και συμπυκνώνονται στο νόμο-πλαίσιο της Διαμαντοπούλου. Ένα νόμο πλήρως απονομιμοποιημένο στα μάτια των φοιτητών, που όμως πτυχές του επιχειρείται  να εφαρμοστούν είτε κεντρικά από το υπουργείο (βλ. συμβούλια διοίκησης), είτε από τα τμήματα.

Έτσι, στη σχολή μας το τελευταίο διάστημα έχει ξεκινήσει η συζήτηση για τη διαμόρφωση νέου προγράμματος σπουδών. Πρόκειται για ένα ζήτημα που δεν αφορά μόνο τη δικιά μας σχολή, αλλά ανοίγει κεντρικά σε μία κατεύθυνση δημιουργίας προγραμμάτων σπουδών πλήρως εναρμονισμένα με το νέο νόμο πλαίσιο. Υπό αυτή την έννοια δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι αυτή η συζήτηση στο τμήμα μας γίνεται με πολύ εντατικό τρόπο τώρα που βρισκόμαστε μετά την ψήφιση του νόμου. Κάτι τέτοιο αποκρύπτεται από τους καθηγητές, που ως πρόφαση χρησιμοποιούν τη μείωση των καθηγητών, ενώ ταυτόχρονα δεν έχουν προβεί σε καμία κινητοποίηση με αίτημα την πρόσληψη νέων καθηγητών. Ας μην ξεχνάμε τις κινητοποιήσεις και  τις καταλήψεις, καθηγητών και φοιτητών στην αρχιτεκτονική Αθήνας, ενάντια σε περικοπές στο προσωπικό και στην υποχρηματοδότηση του τμήματος, κινητοποιήσεις που μάλλον ούτε που περνούν από το μυαλό του δικού μας προέδρου και τμήματος.

Ισχύον πρόγραμμα σπουδών

Το πρόγραμμα σπουδών που έχουμε σήμερα, συνδιαμορφώθηκε το ’98 από το σύλλογο φοιτητών, σε κινηματική περίοδο, με κατάληψη του Γραφείου Σπουδών και εν τέλει διάλυση του. Το τωρινό πρόγραμμα, μπορεί να έχει κάποια ελλείματα, αλλά ακολουθεί κάποιες “βασικές αρχές”, όπως αναφέρει και οδηγός σπουδών εδώ και τόσα χρόνια, που αφορούν την ενότητα των αρχιτεκτονικών σπουδών και την εκπαιδευτική ελευθερία. Σύμφωνα με την αρχή της ενότητας των σπουδών “oι σπoυδές καλύπτoυν τις περιoχές τoυ αρχιτεκτoνικoύ και αστικoύ σχεδιασμoύ, της συντήρησης και απoκατάστασης, τoυ σχεδιασμoύ τoπίoυ και περιβάλλoντoς, και τoυ πoλεoδoμικoύ και χωρoταξικoύ σχεδιασμoύ”, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο οδηγός σπουδών. Από την άλλη η εκπαιδευτική ελευθερία “είναι θεμελιώδης αρχή του προγράμματος”.  Πιο συγκεκριμένα, μέσω του τωρινού προγράμματος σπουδών, ο φοιτητής έχει συνολική εποπτεία του αντικειμένου ενώ ταυτόχρονα υπάρχει ισοκατανομή των τομέων (αρχιτεκτονικού σχεδιασμού και εικαστικών, αρχιτεκτονικού και αστικού σχεδιασμού, πολεοδομίας-χωροταξίας και περιφερειακής ανάπτυξης, ιστορίας αρχιτεκτονικής-ιστορίας τέχνης-αρχιτεκτονικής μορφολογίας και αναστήλωσης, αρχιτεκτονικού σχεδιασμού και αρχιτεκτονικής τεχνολογίας). Βασικότατο στοιχείο, όμως, είναι η ελευθερία που έχουν οι φοιτητές, να επιλέξουν μαθήματα ανάλογα με το ενδιαφέρον τους, αλλά και να επιλέξουν καθηγητές, αποφεύγοντας έτσι τους αντιδραστικούς και απαιτητικούς. Άν ένα καθηγητή δεν τον επιλέγουν οι φοιτητές, αυτό συμβαίνει όχι γιατί οι φοιτητές έχουν πρόβλημα, αλλά γιατί είτε ο καθηγητής έχει παράλογες απαιτήσεις έιτε γιατί δεν είναι συνεννοήσιμος με τους φοιτητές του. Επίσης με το μαζικό αποκλεισμό καθηγητών μπορούν οι φοιτητές να ασκούν πίεση και να ελέγχουν ως ένα βαθμό φαινόμενα καθηγητικής αυθαιρεσίας.

Νέο πρόγραμμα σπουδών-

τι φέρνουν οι νέες αλλαγές και πού στοχεύουν;

Η διαμόρφωση του νέου προγράμματος σπουδών κινείται σε δύο επίπεδα.

Σε πρώτο επίπεδο σχετίζεται με την ενσωμάτωση και  εφαρμογή των πιο επιθετικών πτυχών του νέου νόμου Διαμαντοπούλου. Θέλουν ένα πρόγραμμα σπουδών πλήρως εντατικοποιημένο, με το φοιτητή να τρέχει σε μόνιμη βάση μόνο για τη σχολή. Ένα φοιτητή που θα κινείται σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο πειθάρχησης και υποταγής,  με τα ιδεολογήματα του ατομικού δρόμου και του «πάτησε επί πτωμάτων για το βαθμό» ανταγωνισμού να ανθίζει και να ευνοείται.

Όλα αυτά σε συνδυασμό με ένα νόμο που περιλαμβάνει διατάξεις όπως διαγραφές φοιτητών στα ν+2, πειθαρχικές ποινές, αλλά και μια σειρά περιορισμούς, που προβλέπονται από το νέο πρόγραμμα σπουδών, όπως αλυσίδες μαθημάτων και προαπαιτούμενα , ενισχύουν την προσπάθεια για πειθάρχηση των φοιτητών ενώ παράλληλα θα ξεπηδούν σαν τα μανιτάρια φαινόμενα καθηγητικής αυθαιρεσίας, αφού κάτω από το φόβο της διαγραφής και της τιμωρίας θα ενισχύονται οι σχέσεις εξάρτησης με τους καθηγητές.

Σε δεύτερο επίπεδο με την εισαγωγή στο πρόγραμμα σπουδών των πιστωτικών μονάδων (ECTS)  και μαζί με τον ατομικό φάκελο προσόντων, διαλύεται η ενιαία δομή των πτυχίων. Η εισαγωγή των ECTS στο πρόγραμμα, είναι κάτι που μπορεί να γίνει πολύ πιο εύκολα στη σχολή μας, αφού το υπάρχον πρόγραμμα περιλαμβάνει ήδη τις διδακτικές μονάδες. Οι ECTS θα αντιστοιχούν όχι μόνο σε μαθήματα αλλά και σε άλλες δραστηριότητες όπως σεμινάρια , extra εργασίες κτλ. Η αντικατάσταση του ενιαίου πτυχίου από ένα αριθμό ECTS που μπαίνει από το νέο πρόγραμμα σπουδών θα οδηγήσει σε «ατομικά» πτυχία. Διαφορετικός αριθμός πιστωτικών μονάδων θα αντιστοιχεί σε διαφορετικό «πτυχίο» διαλύοντας κάθε έννοια συλλογικής κατοχύρωσης και άρα και συλλογικής διεκδίκησης όταν βγούμε από τη σχολή. Όπως διαμορφώνεται η κατάσταση στην εργασία με τη συρρίκνωση κάθε εργασιακού δικαιώματος και την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, προλειαίνεται ο δρόμος της ατομικής διαπραγμάτευσης με τον εργοδότη στο βαθμό που και τα επαγγελματικά δικαιώματα που κατοχυρώνει το πτυχίο, με τις πιστωτικές μονάδες διαλύονται.

Από την άλλη η εισαγωγή των πιστωτικών μονάδων ανοίγουν τους ασκούς του Αιόλου για τη διάσπαση του ενιαίου κύκλου σπουδών σε bachelor και master που έρχεται να διαλύσει περαιτέρω τα επαγγελματικά μας δικαιώματα και να κατακερματίσει το φοιτητικό σώμα αφού ο καθένας θα έχει το δικό του ατομικό φάκελο και καμία κατοχύρωση στη βάση του ενιαίου πτυχίου.  Το προσχέδιο του νέου προγράμματος σπουδών, ούτως ή άλλως, αφήνει ερωτηματικά σε σχέση με τη διάσπαση του ενιαίου κύκλου σπουδών, αφού από το 8ο εξάμηνο, η συνέχεια των σπουδών χαρακτηρίζεται ως “εμβάθυνση”.

Τέλος το γνωστικό αντικείμενο συρρικνώνεται και κατακερματίζεται, ενώ ταυτόχρονα αναιρείται η ισοκατανομή μεταξύ των τομέων της αρχιτεκτονικής, αφού θα δίνεται έμφαση στη σύνθεση και το σχεδιασμό. Η δημιουργία κατακερματισμένων και εξειδικευμένων προγραμμάτων σπουδών, πλήρως εντατικοποιημένων, σε συνδυασμό με τις ελαστικές σχέσεις εργασίας διαμορφώνουν ένα μαύρο εργασιακό τοπίο. Η εξειδίκευση των φοιτητών και αυριανών εργαζομένων, συνδέεται άμεσα και με τα Κέντρα Δια Βίου Μάθησης, επανειδίκευσης και επανακατάρτησης, όπου ο εργαζόμενος θα  αναγκάζεται να επανειδικεύεται ανάλογα με το πως διαμορφώνεται το εργασιακό τοπίο κάθε φορά.

‘Όλες οι παραπάνω αλλαγές, οδηγούν στη διαμόρφωση ενός μελλοντικού εργαζόμενου που θα είναι πειθαρχημένος, πειθήνιος, αναλώσιμος, χωρίς κανένα επαγγελματικό δικαίωμα, ενώ ταυτόχρονα συμπληρώνουν το πάζλ σε σχέση με τις αλλαγές στο χώρο της εργασίας.

Αλλαγές όπως είναι αυτές που αφορούν την κοινωνική ασφάλιση, όπου πρωταγωνιστικό ρόλο έρχεται να παίξει το ΤΣΜΕΔΕ (ταμείο ασφάλισης των μηχανικών). Στην υπάρχουσα αρνητικά διαμορφωμένη κατάσταση έρχεται να προστεθούν με το μεσοπρόθεσμο νέες εισφορές οι οποίες θα ισχύσουν αναδρομικά. Οι αυξήσεις αυτές φτάνουν μέχρι και το 93% για τους ασφαλισμένους άνω 15ετίας και αγγίζουν τα 650 ευρώ το μήνα, ενώ για τους νέους μηχανικούς η εισφορά ανέρχεται στα 230 (μετά από 3 χρόνια το τίμημα είναι 415

έχει δεν έχει δουλέψει κανείς…) και το χειρότερο είναι ότι υπολογίζονται και στο φορολογητέο εισόδημα! Επίσης με το κούρεμα των ομολόγων στο χορό του κουρέματος μπαίνουν και τα αποθεματικά του ταμείου καθώς τα υγιή και πλούσια σε αποθεματικά ταμεία, όπως το ΤΣΜΕΔΕ, «προτρέπονται» να συμμετέχουν στο πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων… Ήδη με την ισχύουσα μέχρι πρότινος κατάσταση πολλοί μηχανικοί αδυνατούσαν να ανταπεξέλθουν οικονομικά. Πλέον με τα νέα μέτρα πληθώρα μηχανικών θα αναγκαστούν να καταθέσουν τις άδειές τους και να περάσουν στην ανεργία, καθώς η πρόσβαση στο επάγγελμα θα είναι εφικτή μόνο σε μεγαλοπιασμένους μηχανικούς και κατασκευαστικές

Ο σύλλογος μας έχει δείξει την αντίθεση του απέναντι στο νόμο και σε κάθε πτυχή του και έχει δώσει στίγμα ανατροπής του. Οι αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών είναι κυρίαρχα ζήτημα που αφορά τους φοιτητές και δεν μπορεί να συζητιέται υπόγεια και έξω από τις συλλογικές τους διαδικασίες. Σε οποιαδήποτε προσπάθεια εφαρμογής πτυχών του νόμου μέσα από το πρόγραμμα σπουδών και αλλαγές σε αυτό σε πιο αντιδραστική κατεύθυνση θα μας βρίσκουν απέναντί τους!

              Ανεξάρτητων ΦΟΙτητών Συσπείρωση Αριστερή